Na tej stronie stosujemy pliki cookies. Z wyjątkiem informacji zawartych w tych plikach nie zbieramy w sposób automatyczny żadnych informacji. | Czytaj politykę cookies

zamknij

dydaktyczne gry językowe ELI

Dydaktyczne gry językowe

Dydaktyczne gry językowe ELI stanowią dowód na to, że nauka języka obcego wcale nie musi być nudna i uciążliwa, ale że może łączyć się z ciekawą, relaksującą i wartościową formą spędzania czasu.

Trochę teorii na temat gier językowych

Gry językowe - typ gier, najczęściej karcianych, planszowych (lub opartych na innych elementach takich jak kostki z napisami na polach) o charakterze rozrywkowym i edukacyjnym, których głównym przeznaczeniem jest nauka języka obcego. Gry językowe mogą koncentrować się na prostym poznawaniu i powtórce słówek bądź stymulowaniu do budowania samodzielnych wypowiedzi w obcym języku.

Gry językowe zyskały dużą popularność jako uzupełniająca lub nawet niekiedy alternatywna droga nauki języków względem metod opartych na nauce typowo podręcznikowej. Dzięki łatwości wykorzystania w wielu kontekstach edukacyjnych oraz elastyczności w dostosowaniu do konkretnej sytuacji (na przykład efektywne wypełnienie czasu lekcji po przerobieniu materiału z podręcznika) gry językowe są dosyć powszechnie stosowanym narzędziem ułatwiającym prowadzenie edukacji językowej.

Prostota elementów oraz niezbyt skomplikowany charakter zasad sprawia, że gry językowe są stosunkowo łatwym materiałem do samodzielnego przygotowania (najczęściej przy wykorzystaniu papieru, kartonu, nożyczek, kleju oraz wydrukowanych lub wykonanych własnoręcznie napisów i ilustracji). Wielu nauczycieli języków obcych czerpie w tym względzie z pomysłów na gry i zabawy przedstawionych w poradnikach poświęconych technikom dydaktycznym wykonując autorskie gry językowe na użytek prowadzonych przez siebie zajęć. Do dyspozycji nauczycieli są również gotowe gry językowe produkowane przez profesjonalne wydawnictwa edukacyjne takie jak ELI.

Założenia dydaktyczne

Celem gier językowych jest wykorzystanie ludycznego charakteru znanych od wieków form rozrywek jako medium służącego przyswojeniu słówek, wyrażeń i struktur gramatycznych w obcym języku. Sama nauka języka odbywa się tu "przy okazji", jakkolwiek przy świadomym udziale graczy. Ponadto na atrakcyjność i skuteczność takiej metody nauki języków wpływają charakterystyczne dla większości tradycyjnych gier element rywalizacji, zaskoczenia, ryzyka oraz konieczność konfrontacji bądź współpracy z innym zawodnikiem – a to wszystko bez zaangażowania destrukcyjnego stresu. Oparcie procesu edukacyjnego na powyższych założeniach pozwala uzyskać bardzo dobre efekty przy stosunkowo niewielkim wysiłku ze strony osoby uczącej się. Pozytywny charakter gier jako formy nauki języka wyraża się ponadto w rozładowywaniu napięcia i strachu towarzyszących nauce języka i podejmowanym próbom konstruowania samodzielnych wypowiedzi oraz czynnego stosowania poznanych słów, zwrotów i form gramatycznych. Gry sprzyjają ponadto nawiązywaniu relacji społecznych z pozostałymi uczestnikami gry oraz pozwalają zredukować dystans pomiędzy uczniem i uczącym, dzięki czemu ewentualne uwagi ze strony uczącego przybierają mniej formalny i mniej stresujący dla ucznia charakter.

Zasady gry

Gry językowe czerpią z zasad tradycyjnych, często pierwotnie hazardowych, gier karcianych, kościanych oraz planszowych wykorzystujących element losowania, jednak niwelując ich wymiar hazardowy do aspektu przypadkowości mającego za zadanie jedynie urozmaicić rozgrywkę, a tym samym proces dydaktyczny.

Pozajęzykowe zalety gier

Zaliczyć do nich można doskonalenie sprawności umysłowych (na przykład pamięci, koncentracji i spostrzegawczości), rozwijanie zainteresowania, pobudzanie ciekawości, sprzyjanie nauce skutecznego zapamiętywania oraz stymulacji do aktywności i zdrowej rywalizacji.

Wykorzystanie

Gry językowe wykorzystywane są obecnie jako element uzupełniający i uatrakcyjniający zajęcia typowo szkolne (szkoła podstawowa, liceum, szkoły profilowane, lektoraty) i kursy językowe prowadzone w oparciu o podręcznik lub o certyfikowane metody nauczania, jak i jako samodzielne materiały wiodące. Doskonale nadają się także do wykorzystania w trakcie indywidualnych lekcji lub samodzielnej nauki. Mogą również pełnić funkcję gier edukacyjno-towarzyskich do zastosowania w trakcie zabaw z rodziną bądź przyjaciółmi.

Rodzaje zastosowań

Konkretne zastosowania w warunkach zajęć grupowych (na przykład w szkole):

  • wprowadzenie do tematyki lub zagadnień gramatycznych, które mają być prezentowane w trakcie danej lekcji,
  • podsumowanie lekcji poruszającej daną tematykę lub zagadnienie gramatyczne,
  • sprawdzenie umiejętności językowych ucznia pod kątem znajomości wybranych zagadnień gramatycznych lub słownictwa,
  • wykorzystanie jako ćwiczenia rozluźniającego w trakcie zajęć w sytuacji, gdy uczniowie wykazują oznaki zmęczenia oraz mają problemy z koncentracją,
  • wykorzystanie jako formy nagrody na zakończenie lekcji.

Cele

Celem gier językowych jest umożliwienie nauki języka obcego poprzez aktywności o charakterze rozrywkowym, w trakcie wykonywania których prezentacja struktur gramatycznych i słownictwa odbywa się mimochodem. Rozwijanie umiejętności związanych z praktycznym użyciem języka, jest więc naturalną konsekwencją interakcji werbalnych z innymi uczestnikami gry.

Gry językowe mają ponadto za zadanie wzbogacać i utrwalać wiedzę na temat języka obcego oraz rozwijać świadomość dotyczącą cywilizacji i kultur krajów, których języki poznajemy.

Dla kogo przeznaczone są gry językowe?

Zabawowa forma gier sugeruje, że ich naturalnymi i głównymi użytkownikami są dzieci, nastolatki i młodzież, jednak również osoby dorosłe zaskakująco sprawnie posługują się tą formą pomocy edukacyjnych doskonale wcielając się w powierzone im przez gry role i aktywnie uczestnicząc w rywalizacji. Zysk edukacyjny w postaci zapamiętanych słówek, konstrukcji gramatycznych i form komunikacji jest więc tak samo znaczący w przypadku wszystkich grup wiekowych.

Typologia gier językowych

Ze względu na koncepcję gry i specyfikę jej elementów wyróżniamy:

  • gry karciane (na przykład typu „Piotruś” lub "memory") - przykład: Bis,
  • bingo (dopasowywanie elementów z kart do plansz) - przykład: My Shopping List,
  • domino (układanie elementów w konkretnej kolejności) - przykład: Let's Party,
  • planszowe (na przykład typu „chińczyk” lub „węże i drabiny”) - przykład: Play for the Planet,
  • kościane (rzuty i obracanie kostkami lub sześcianami) - przykład: Question Maker,
  • jednoczesne połączenie kilku z powyższych form - przykład: Sentence Maker.

Ze względu na ilość graczy wyróżniamy:

  • gry jednoosobowe (do wykorzystania w samodzielnej nauce) - przykład: wybrane warianty gry English Championship,
  • kilkuosobowe (zazwyczaj przewidziane dla 2-6 pojedynczych graczy) - przykład: English Paperchase,
  • drużynowe (w rozgrywce może wziąć udział grupa nawet kilkudziesięciu osób skupionych w ramach kilku drużyn) - przykład: Lingua Ludica,
  • bez zdefiniowanej ilości graczy (przewidziane do wykorzystania z grupami uczniów o różnej liczebności, tak by bez względu na ilość osób każdy uczeń miał możliwość uczestniczenia w zabawie - przykład: Verb Bingo,

Wiele z gier językowych oferuje w ramach jednego zestawu kilka wariantów zabawy uzależnionych od ilości i konfiguracji graczy (ta sama gra może dawać możliwość wykorzystania w nauce samodzielnej, jak i w grze zespołowej).

Ze względu na cel dydaktyczny można wyróżnić gry ukierunkowane na:

  • poznawanie lub powtórkę słówek (na przykład rzeczowniki z jednej lub wielu kategorii tematycznych takich jak zwierzęta, zawody, ubrania, żywność itd.) - przykład: Pack Your Bag,
  • naukę odmian czasowników przez osoby i czasy gramatyczne - przykład: The Great Verb Game,
  • poznawanie liczebników, przymiotników, przysłówków, przeciwieństw, przyimków itd. - przykład: The Number Game,
  • naukę słownictwa i wyrażeń związanych z czasem zegarowym i datą - przykład: Time for Dominoes,
  • naukę konstruowania pytań - przykład: Questions and Answers,
  • naukę słownictwa i wyrażeń związanych z opisem cech wyglądu - przykład: Who's who?,
  • naukę języka poprzez poznawanie cywilizacji i kultury danego kraju - przykład: Roundtrip of the U.S.A.,
  • poprawne stosowanie czasów gramatycznych - przykład: The Busy Day Dominoes,
  • poznawanie i ćwiczenie form komunikacyjnych związanych z konkretnymi sytuacjami życia codziennego - przykład: Superbis.

Gry językowe ELI:

Wynalazcą gier językowych jako gotowych materiałów edukacyjnych do natychmiastowego wykorzystania jest wydawnictwo edukacyjne ELI tworzące gry od blisko 40 lat według opracowanych przez siebie i przetestowanych wzorców. Kluczowe zalety gier edukacyjnych ELI:

  • elatyczność: mogą służyć jako uzupełnienie dowolnego kursu języka obcego i stanowią doskonałe uzupełnienie tradycyjnych metod nauki, znacząco podnosząc jakość nauczania i wzbogacając wiedzę uczestników gry na temat języka obcego;
  • wykonanie: charakteryzują się wysoką jakością edytorską oraz indywidualną i przyjazną szatą graficzną;
  • zgodność z europejskimi wytycznymi: zostały opracowane w oparciu o kryteria Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego, przeznaczone są dla osób uczących się języka obcego na poziomach od A1 do B2, a każda gra ma zdefiniowany zakres poziomów trudności;
  • wsparcie metodyczne: do każdej z gier załączona jest broszurka metodyczna prezentująca zasady gry oraz sugestie dotyczące wykorzystania gry w różnych sytuacjach i propozycje dodatkowych ćwiczeń;
  • polskie instrukcje: do gier dołączone są bogate instrukcje w języku polskim zawierające wprowadzenie metodyczne dla nauczycieli, rodziców oraz samych graczy, rozbudowane scenariusze rozgrywek, propozycje dodatkowych ćwiczeń i zabaw językowych oraz słowniczki do swobodnego kopiowania z wyrazami z gry wraz z tłumaczeniem na język polski i transkrypcją fonetyczną.

Gry językowe jako gry komputerowe

Wiele popularnych gier językowych zostało zdigitalizowanych z przeznaczeniem do pracy z komputerem domowym lub tablicą multimedialną. Ich niewątpliwą zaletą jest sposobność prezentacji rozgrywki na dużym ekranie i płynące stąd nowe możliwości dla wspólnej rozgrywki grupowej, np. w klasie. Gry cyfrowe dają także możliwość samodzielnej nauki przy użyciu komputera, bez konieczności rozkładania kart czy kości i angażowania innych graczy. Gry takie polegają na dopasowywaniu do siebie, łączeniu lub eliminowaniu elementów oraz stanowią proste symulacje gier karcianych i planszowych. Niemniej jednak ze względu na odmienną specyfikę korzystania z gry wyzwaniem staje się utrzymanie jej społecznego charakteru, w tym interakcji słownych z innymi uczestnikami zabawy, które zasadniczo stanowią jedną z podstaw i zalet tej formy aktywności edukacyjnej. Wiele z gier językowych wydawnictwa ELI występuje więc w formie gier komputerowych, przy czym ich specyfika jest znacząco odmienna od pierwowzorów w wydawniu tradycyjnym.

O historii gier językowych w Polsce i nazwie "gra językowa"

Pierwsze gry językowe zawitały do Polski w połowie lat dziewięćdziesiątych. To osoby tworzące obecnie zespół wydawnictwa ET TOI - przedstawiciela i dystrybutora ELI w Polsce jako pierwsze rozpoczęły popularyzację gier karcianych i planszowych mających za zadanie wspomaganie nauki języka nazywając je w skrócie grami językowymi (określenie to nie funkcjonowało do tamtej pory w powszechnym użyciu jako nazwa gotowych materiałów edukacyjnych do nauki języka poprzez gry i zabawy).

Będąc twórcami i pierwszymi popularyzatorami nazwy gra językowa czujemy się dumni, że weszła ona do powszechnego użycia i obecnie funkcjonuje na płaszczyźnie edukacyjnej i wydawniczej jako pełnoprawna nazwa typu pomocy dydaktycznych używana przez nauczycieli i lektorów oraz wielu wydawców materiałów do nauki języków.

W tym samym czasie to niezwykle trafne i praktyczne określenie zastosowało i samo wydawnictwo ELI nazywając wynalezione przez siebie gry edukacyjne do nauki języków nazwami: Language Games, Sprachspiele, Juegos Lingüísticos, Jeux linguistiques, Giochi Linguistici.

Przeglądaj gry: